Πέμπτη, 6 Μαΐου 2010

Κατηγορώ

Ας παραδεχτούμε επιτέλους πως τίποτε απ' ό,τι μας συμβαίνει δεν είναι τυχαίο. Εμείς προκαλέσαμε την τύχη μας. Την προκαλέσαμε. Είμαστε υπεύθυνοι.
Είμαστε παράνομοι εξ' ολοκλήρου. Διαπράξαμε παρανομία. Ας καταδικαστούμε προτού να είναι πολύ αργά ακόμη και γι' αυτό.
Πριν από 35 χρόνια είσαστε φοιτητές. Και φωνάζατε. Και διαμαρτυρόσαστε. Ένα σύνθημα αφορούσε έναν ξεχασμένο νόμο.
Θυμάστε;
1-1-4. Η διατήρηση του πολιτεύματος επαφίεται στον πατριωτισμό των Ελλήνων. Άρα,παράνομοι όλοι.
Γιατί δεν σταματήσαμε το κακό εν τη γενέσει του.
Γιατί ανεχτήκαμε συμπεριφορές
Γιατί τα όχι μας γίνανε μάλιστα,κύριε.
Γιατί ξεχάσαμε τι σημαίνει ελευθερία. Ξεχάσαμε ότι έχουμε δικαιώματα.
Γιατί οι έννοιες των λέξεων άλλαξαν και δεν το πήραμε είδηση.
Γιατί όταν καθίσαμε στην καρέκλα ξεχάσαμε να σηκωθούμε. Ξεχάσαμε να σηκώσουμε και τους υπόλοιπους.
Γιατί στο όνομα της Μεταπολίτευσης δημιουργήσαμε μια σύγχρονη δικτατορία.
Γιατί ξεχάσαμε την Ιστορία μας. Ξεχάσαμε το μέλλον μας.
Γιατί κάπου στην διαδρομή χάσαμε τον προορισμό μας. Και προσποιηθήκαμε πως εκεί είναι η Ιθάκη μας.
Και όλα αυτά δεν τα έκανα εγώ. Δεν τα κάναμε εμείς. Τα κάνατε εσείς. Εσύ.
Σας κατηγορώ. Ευθέως και-κυρίως-αδιακρίτως.
Σας κατηγορώ για την σωματική δολοφονία τόσων ανθρώπων.
Σας κατηγορώ για την ψυχική δολοφονία των παιδιών σας.
Σας κατηγορώ γιατί δεν σκεφτήκατε ποτέ-ούτε στιγμή-το αύριο.
Σας κατηγορώ γιατί εμπιστευτήκατε-πάντα εμπιστευόσαστε-τα λάθος άτομα.
Σας κατηγορώ γιατί πιστεύω ακόμη σε κάποια πράγματα. Πιστεύω στην δικαιοσύνη.
Σας κατηγορώ γιατί δεν σας κατηγόρησε ποτέ κανείς.
Σας κατηγορώ γιατί καταστρέψατε το μέλλον των παιδιών σας.
Το δικό μου μέλλον.
Σας κατηγορώ γιατί χάσατε τις ευκαιρίες σας. Και μαζί και τις δικές μας.
Σας κατηγορώ γιατί η λέξη ελπίζω έχει πια τη χροιά του φοβάμαι.
Εγώ όμως δεν σας φοβάμαι.
Δεν θα σας φοβηθώ.
Γιατί η εποχή σας τελείωσε. Η δική μας τώρα ξεκινά.
Και δεν θα κάνουμε τα ίδια λάθη με εσάς. Ποτέ ξανά.
Ποτέ ξανά.
Είστε οι μικροί της Ιστορίας. Το κακό παράδειγμα. Παραδεχτείτε τουλάχιστον πως το γνωρίζατε. Πως το περιμένατε.
Τίποτε δεν είναι τυχαίο. Εγώ γράφω αυτές τις σειρές. Εσύ τις διαβάζεις. Σκατά.
Τα ψέμματα τελείωσαν. Δυστυχώς για εσάς.
Δεν έχετε καμμία δύναμη πάνω μας.
Είστε το παρελθόν και είμαστε το μέλλον.
Ένα μέλλον αισιόδοξο,χαρούμενο,ανθρώπινο.
Ανθρώπινο.
Όχι ξύλινο. Όχι τεχνητό. Αληθινό.
Είμαστε αληθινοί.
Μιλάμε με εικόνες. Ζωγραφίζουμε με λέξεις.
Η ουτοπία μας είναι το περιβάλλον. Η δικιά σας οικονομία.
Δεν χάνουμε τα όνειρά μας. Δεν τα πουλάμε.
Πατάμε γερά στα πόδια μας και πηδάμε ψηλά στον ουρανό.
Χορεύουμε,τραγουδάμε,τραγουδάμε. Σκεφτόμαστε.
Κατά βάθος,σας αγαπάμε.
Γιατί μας δείξατε τι να μην γίνουμε.
Δεν θα γίνουμε.
Ποτέ.
Γιατί είμαστε διαφορετικοί
Διαφορετικοί από εσάς.